“Deugd en soberheid tellen hier. De Katwijker haalt zijn neus op voor Noordwijk met zijn levendige toeristische boulevard en chique hotels. ‘Familiebadplaats’ Katwijk ligt er een stuk bescheidener bij.” Met dit wel erg clichématige beeld begint een zeer uitgebreide reportage in Vrij Nederland van deze week over Katwijk. Achtereenvolgens passeren aan wal geraakte vissers, dominees, drie-en-twintig kerken, nieuwe bekeerden en asielzoekers de revue, alsmede een Katwijkse burger wiens toewijding tot Gods Woord zelfs zo ver gaat dattie überhaupt niet stemt (maar áls, dan zou het de SGP worden). Nog meer clichés op de grote hoop.

Ik stel me voor dat Katwijk met zijn tegenwoordige 60.000 inwoners langzamerhand groot genoeg geworden is om deze gemeenplaatsen eindelijk eens te verdrijven naar de marge. Er valt – met andere woorden – wel een heel ander verhaal over Katwijk te schrijven tegenwoordig.

Over Noordwijk – “met zijn levendige boulevard en chique hotels” – trouwens ook.