Ik schreef tijden geleden eens iets over Leens Eethuis aan het Palaceplein in Noordwijk aan Zee. Een tent waar ik als kind nooit kwam. Intrigerend. Later in Leiden woonde ik om de hoek van een wat sjiek uitgevallen cafetaria aan de zoveelste Binnenvestgracht. Was ook van Leen.

Maar wie was Leen? Ik kreeg twee reacties op dat oude stukje van één en dezelfde persoon. Die had bij Leen gewerkt en vertelt het verhaal in twee etappes:

Dat je op, neem ik aan, jeugdige leeftijd niet zo snel bij Leen binnen kwam stappen, kan ik ook om andere redenen wel begrijpen. Geen frietjes, geen kroketten, geen frikandellen, geen ijs, etc. Leen’s Eethuis was een echte Broodjeszaak (met een hoofdletter). Mensen kwamen van ver buiten Noordwijk om een broodje Vlam te komen eten. In ’74, toen ik daar kwam werken als vakantiebaantje, stond Leen zelf nog aan het roer en aan de “kachel”, vrij snel was of werd het Verhees (Palace etc) en verdween Leen van het toneel, nog niet heel veel later werd het Rob’s Eethuis (mondjesmaat kon er toen een kroket e.d. gegeten worden, alleen icm frites, zodat het leek alsof het een maaltijd was ipv een snack) en nog maar een paar jaar daarna Rob’s ijshuis. Overigens….. ik kan mij niet herinneren van veel concurrentie van de Groko. Ik denk dat ze later meer concurrentie van het daarnaast gevestigde ijshuis hebben gehad dan eerder anderoms het geval was.

Hoi Pjotr, ik kom hier niet vaak. Zie nu dat ik Verhees geschreven heb daar waar het Hese zou moeten zijn. Ik zat met de kinderen van Nico nog op school (de Witte). Wat er gebeurt is met Leen… ik zou het niet weten. Ik denk dat het rond 1975-76 moet zijn geweest dat hij van het toneel verdween in Leen’s (later Rob’s) Eethuis, heeft daarna nog even gewerkt in de snackbar van Hese die onder het toenmalige Palacehotel (eigendom van Hese) zat (nu het beroemde gat), maar wat er daarna gebeurd is, geen idee. Op het internet vond ik terug dat hij op 74-jarige leeftijd (in 1989) overleden is. Tot hij begon met zijn eethuis kookte hij voor de koningin. Iedereen nam dat met een korrel zout, maar dat bleek toch echt zo te zijn. Dit verhaal theatervanhetsentiment.kro.nl/…bevestigt dat nog maar eens. Zo gingen er wel meer geruchten over Leen (overigens voor mij en velen anderen meneer Houwer). Ik kan mij nog wel herinneren dat ik met hem in zijn Mercedes 280 coupe naar het Kasteel in Rotterdam mocht om daar Sparta te zien spelen. Hij werd wel eens als een vervelende man neergezet, maar dat viel eigenlijk wel mee. Overigens wel een leuke tijd. Zou je nu niet meer voor kunnen stellen dat je als 13-jarige tot 2 uur ’s nachts werkte en daarna, na een half uurtje schoonmaken nog even de Miramar bezocht. De enige bar die later open mocht zijn vanwege een hotelvergunning?? Misschien wist Hese iets van de burgemeester, dachten wij. In die tijd werkten daar overigens ook de grondleggers van het in die tijd opgerichte dweilorkest “kleintje pils”. Tja, uit de oude doos allemaal en zo oud ben ik helemaal nog niet 😉 De meest aansprekende avond, maar toen was het inmiddels Rob’s eethuis geworden, denk ik, was de brand in het Palacehotel, toen wij nadat we net gesloten waren en richting huis gingen weer open konden om politie, brandweer, etc te voorzien van koffie etc.


De brand in het Palace Hotel wordt hier ‘de meest aansprekende avond’ genoemd. Het was waarschijnlijk ook de meest dramatische (en de meest cynische, als je bedenkt dat iemand die avond misschien nog wel een ‘Broodje Vlam’ nuttigde).