Je vond wel eens een fles op het strand, maar de hoop dat daar dan een boodschap in zou zitten van wat later een veelbelovende pen-vriendin zou worden was altijd ijdel. Andersom heb ik ook zelf wel eens een fles met een briefje in zee gegooid, maar die kwam niet verder dan de eerste zandbank en kletterde via de branding weer even hard terug op het strand. Je zou niet geloven dat mensen elkaar op die manier tegenkomen, maar het gebeurt soms wél.
 
In The Times van 10 januari 2005 vertelt Annie Rivet dat ze in 1963, op de boot van Engeland naar Frankrijk een lege fles Tizer in zee gooide met een briefje erin, waarop haar naam en adres stond. En ze deed er een boodschap bij, deels in het Frans, omdat ze dacht dat de fles wel in Frankrijk aan zou spoelen. Dat deed de fles niet: die kwam in Noordwijk aan land, waar ene Niels Elffers uit Utrecht de fles opraapte, de boodschap las en aan het schrijven ging. Beide waren toen een jaar of 10 oud.
 
Annie en Niels ontmoetten elkaar als kinderen en later nog eens als twens en toen trouwden ze, gingen in Vianen wonen, kregen kinderen en verhuisden zes jaar geleden naar Norfolk in Engeland, want Nederland ‘had become very overcrowded and wasn’t as pleasant as it used to be.’
 
Gewoon, een lege Tizer-fles.