Er werd in de late middeleeuwen wel vaker de hand mee gelicht: mensen afbeelden, van wie we zeker weten dat ze elkaar nooit gezien hebben, alleen al vanwege het feit dat de één (Gregorius stierf in 604) zeker 100 jaar eerder leefde dan de ander (Jeroen stierf in 754). En de één was een aangeklede Romein die waarschijnlijk nooit in de lage landen is geweest, terwijl de ander nooit verder gekomen is dan Ierland, Engeland en Nederland (nog heel wat voor die tijd).
 
Enfin, we houden het er maar op dat deze heren, allemaal Benedictijner heiligen, geportretteerd zijn in de Eeuwige Hemelen. Het zijn de heiligen Bonifatius, Gregorius de Grote, Adelbertus van Egmond en Jeroen van Noordwijk. Buiten Gregorius liepen ze allemaal op tegen barbaarse Batavieren, Noormannen en Friezen die hen vakkundig de schedel insloegen. Beschaving was nog ver te zoeken.
 
Het schilderij dateert van rond 1530, Jan Joesten van Hillegom was de schilder. Het schilderij werd in 1982 aangekocht door de Vereniging Rembrandt ten behoeve van het Frans Hals Museum in Haarlem. Dat is wél beschaving.