foto 
Het was zo’n typisch dorpse herberg, waar mensen hun huwelijksfeesten vierden, waar ze koffietafels aanboden na begrafenissen en waar je verder eigenlijk nooit kwam. Behalve als je lid was van een kaartclub of een biljartclub, want daarvoor kon je in café-restaurant Royal altijd wel terecht (in 1969 vond er nog het Nederlands Kampioenschap Ankerkader 47/2 plaats).

Maar ik kaartte niet en jartte geen bil, dus voor mij waren er alleen de rouwtjes en de trouwtjes. Ik ging verders alleen maar naar b-films die – achterin het café-restaurant – in een aparte zaal werden getoond. Dat was een heuse theaterzaal, de enige in Noordwijk-Binnen, waar ik zelfs nog als kind ooit op de planken mocht staan bij een gelegenheid waarvan ik strekking en inhoud gelukkig vergeten ben. In de zomer zaten er nog Duitsers met grote potten bier en veel te grote schnitzels, maar dan had je het wel gehad. ‘Royal’ was – kortom –  aanmerkelijk  minder koninklijk dan zijn naam deed vermoeden.