fotoDe fotograaf moet zo ongeveer voor mijn ouderlijk huis hebben gestaan toen hij de foto nam. De Blauwe Tram uit Leiden komt de Zeestraat binnenrollen met een overdonderend geweld. Rechts het pand van de Weduwe Meijer die een handel had in melk, boter, kaas en eieren. In de etalage stond niet meer dan een grote glazen vaas waarin een handvol eieren lag,waarvan ik verwachtte dat ze ieder ogenblik een kuiken konden baren of anders wel onbedaarlijke stanken zouden loslaten. Ze deden geen van beide, want ze waren van steen. Neppers eerste klas.  

Blijkens het bordje dat op de zijgevel was geschroefd was er ook Rivella te koop, een goedje dat wij als kinderen in ieder geval niet zo heel lekker vonden. Erboven een ander bordje dat (vracht-) auto’s waarschuwde vooral op te passen voor een naderende tram, of om zoveel mogelijk rechts te houden,  of eigenlijk om helemaal niet door te rijden op straffe van totale verdelging door dat zware blauwe gevaarte dat van zijn spoor niet wijken zou. 

Het rijtje huizen links zou pas tegen de vlakte gaan en de rooilijn zou pas naar achteren worden verlegd, toen het eigenlijk niet meer nodig was. Want na oktober1961 zou de tramlijn worden opgeheven en zou de straat van het blauwe gevaar verlost zijn.  

Anno 2008 praat men opnieuw over verbreding van de Zeestraat. En ook over de (her-) aanleg van een tramlijn, zij het niet door dezelfde straat. Alle geschiedenis herhaalt zich. Maar nooit helemaal.