foto Soms kom je verhalen tegen waarvan de gekkigheid lijkt af te druipen. Dat soort verhalen mag ik altijd graag horen en doorgeven. Zo ook het verhaal van Maria Catharina van Dooren (1769-1832). Ze was de jongste uit een rijk gezin van manufacturenhandelaren, Rotterdams en bovenal: katholiek. Maria woonde vanaf 1820 op stand in het centrum van Rotterdam samen met ene Margaretha Agnes de Vries. De dames zetten uit het geërfde vermogen van Maria’s ouders een charitatieve instelling op poten, die met regelmaat kleding en voedsel uitdeelden aan nooddruftige Rotterdammers en dat waren er in die tijd veel. Een voedselbank avant la lettre.

Tot zo ver is het verhaal nog wel te volgen en over het leven van Maria Catharina van Dooren zou ook geen hilarisch woord te dichten zijn geweest, als er niet na haar dood het één en ander was misgegaan (bij leven had Maria zulks nooit toegestaan, aartsorganisatrice als ze was).

Ze werd begraven in een luxe graf in de St Laurenskerk in Rotterdam, de skybox van het katholieke dodenrijk, om het zo maar te zeggen. Ze had bij testament bepaald dat Margaretha haar in dat graf zou volgen, maar daar had ze buiten de waard en buiten het Rotterdamsch stadsbestuur gerekend. Want toen Margaretha eindelijk doodging, in 1865, was het al lang verboden om überhaupt nog doden in kerken te begraven. Dolende zielen van zowel Maria als van Margaretha waren het gevolg.

Met de zielenrust van Maria was het toch al ingewikkeld gesteld. Ze had in haar testament (dat 112 pagina’s telde!) ook bepaald dat er ter hare nagedachtenis 1000 zielmissen moesten worden gelezen. Dat was van een omvang die de capaciteit van de toen bestaande katholieke kerken in Rotterdam (er waren er maar 2) ver te boven ging. Het gevolg was – volgens het Instituut voor de Nederlandse Geschiedenis – dat een deel van dit bestand aan missen moest worden uitbesteed en dat uiteindelijk ook in de katholieke kerk van Noordwijk (of all places and so far away) missen gelezen werden voor iemand die misschien nog nooit in Noordwijk was geweest.

Het zal niet verhinderd hebben dat Maria hoog in de hemel is gekomen, misschien wel juist omdát er ook in Noordwijk voor haar gebeden was.