foto  De archieffoto rechtsonder is van Hielco Kuipers en hij komt uit het Leidsch Dagblad. Voor de Noordwijkse stedenbouwkundige ir. A.A.M. van den Berg aanleiding om een heel pleidooi af te steken voor dit beschermd dorpsgezicht, of liever: beschermd zeegezicht. Hij hekelt de nieuwbouwplannen die gepland zijn op die open plek daar beneden aan de Grent die ons alle zicht op zee zal ontnemen. "Wat een aanblik! Waar krijg je in Holland zo’n ervaring?", verzucht hij.

Hij heeft wel een beetje gelijk en ik voel met hem mee. Het is inderdaad een prachtige open plek en hij biedt ons inderdaad een geweldig uitzicht op de zee die daar beneden je ligt. Maar het is niet altijd zo geweest. Vergelijk de foto van Hielco Kuipers met het beeld van die oude ansichtkaart, waar het hetzelfde adembenemende uitzicht volledig geblokkeerd wordt door een hottentottententoonstelling van scheef neergezette winkeltjes, Café Van Ruiten en daarachter het Oranjehotel en de Weisse Rössl. Allemaal weggevaagd indertijd door de Duitse bezetter, verworden tot een open plek, waarmee nooit ook maar iets anders is gedaan dan de platte betegeling voor een parkeerterrein. En kijk ook eens naar die ingetekende luchtfoto van een eerder blog.

Ik zeg niet dat het toen beter was, of dat het nu beter is, of dat het straks beter zal worden. Ik constateer alleen maar dat ik in dit BLOG herhaalde malen heb betreurd dat het Oranjehotel, de  Rössl en ook dat prachtige Seehorst links op het hoge duin er niet meer zijn. En dat betreur ik nóg maar eens een keer. Waarvan acte.

(met dank aan collega-blogger De Noortukker)