Jan Elias Kikkert leefde van 1843 tot 1925 en bracht zijn leven vrijwel helemaal door in Leiden. Hij was leerling van de lithograaf en kunstschilder G.J. Bos en daarna werkzaam op de tekenkamer van de zilverfabriek Kempen in Voorschoten. Kikkert was lid van Ars Aemula Naturae op de Pieterkerkgracht waar hij het – op voordracht van het bestuur – zelfs schopte tot ‘Commissaris van Orde der Tekenavonden’. Getuigenissen melden dat hij een luchtig en humoristisch type was. En in het ‘Leids Jaarboekje’ van 1925/1926 wordt hij omschreven als een eenvoudige, bescheiden man, die zich aangetrokken voelde tot alles wat de natuur, de stad en het dorp aan schilderachtigs te bieden had.
Kikkert was een anti-modernist en probeerde de wereld te vatten in geromantiseerde beelden, waar bijvoorbeeld fabrieksschoorstenen als herauten van de vooruitgang nagenoeg ontbreken. Helaas werd Jan Elias Kikkert aan het eind van zijn leven getroffen door een verlamming, die hem verder tekenen onmogelijk maakte. Hij overleed uiteindelijk op 11 april 1925 en iedereen vermeldt daarbij "onder tragische omstandigheden", maar niemand vermeld daarbij precies hoe.
Zijn werk is vrijwel integraal (845 werken!) opgenomen op die fantastische Beeldbank van het Regionaal Archief Leiden. Daaronder ook ontroerende tekeningen en aquarellen van Noordwijk, zoals het bijgaande, wat sombere "Gezicht op Noordwijk."
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 