fotoEr is een collega-blogger actief die met veel liefde voor het architectonisch erfgoed in Noordwijk probeert om de geschiedenissen van tal van Noordwijkse huizen en villa’s in kaart te brengen. "Het Witte Huis" figureert ook op zijn blog en hij weet te vertellen dat het ooit een huis voor repatrianten is geweest en later een welverdiend zomerverblijf voor Duitse mijnwerkers. Hij (of zij) weet ook dat het inmiddels is gesloopt of in ieder geval op de nominatie staat om als zovele voorgangers toe te treden tot het verloren gegane Noordwijks Arcadië.

Laatstelijk was het in ieder geval bekend als "Hotel Het Witte Huis", een naam die even hoogmoedig als nederig klinkt. Hoogmoedig in de zin dat een ‘ander’  Witte Huis misschien wel het belangrijkste huis ter wereld is. Nederig in de zin dat het alleen maar aanduidde wat het was: een wit huis. Maar zo was het niet gebouwd. Iemand heeft op een later tijdstip de witkwast over de gevel gehaald, want het was aanvankelijk een mooie, uit baksteen opgetrokken villa, Villa Weismann, waarschijnlijk dus gebouwd door ene Weismann. Een Duitser, naar mag worden aangenomen, die in Noordwijk kansen zag voor een privates Kurhaus. De rare architectuur van de afgeronde dakkapellen verraadt  dat hier ook een Duitse architect aan het werk is geweest.

Het Witte Huis is dus niet altijd een pension, hotel, repatriantenasiel of zomerverblijf voor mijnwerkers geweest. Het is zelfs niet altijd wit geweest. Maar met mijn collega-blogger vraag ik me af wat dan wel de verdere voorgeschiedenis van deze prachtige villa is geweest, c.q. wie Herr Weismann was en op welke Art und Weise hier dagelijks ‘gekurt’  werd. En of de analogie tussen WEISmann en het WITTE huis toevallig was of niet.