fotoIn mijn tijd was het allemaal wat meer down-to-earth en was het terras van het Palace Hotel ook toegankelijk voor de gewonen man of vrouw. De menukaart was waarschijnlijk al van gewoon plastic (en meestal alleen in het Duits of Engels) en je kwam er eigenlijk alleen maar voor een koffie met appelgebak of een glaasje sherry. Kinderen een ranja. Meer niet.

Je kwam er niet om er van een uitgebreid 5-gangen menu te genieten, opgediend door professionele obers in mooie zwarte pakken. Maar toen wel: de tafels waren netjes gedekt, de wijn werd aan tafel gekoeld, de menukaart was van geschept papier en lag in een lederen map al voor je klaar, er stonden échte anjers in de vazen. En je werd van het gewone volk gescheiden door een weliswaar lage, maar toch stevige en daardoor onverbiddelijke muur. Kaf van het koren.

Je kon hier ’s morgens al gaan zitten met een zakenpartner en dan dééd je zaken en maakte  je het tegen de middag af met een mooie zalmpaté en een licht mousserende witte wijn. En je kon het gevoel krijgen dat je in het Grand Hotel in Cabourg zat, in het Carlton in Cannes, of – why not – in het Beau Rivage in Lausanne. In ieder geval in iets anders dan zo’n modernistisch Mercure- of Best Western-ding. Een hotel waar je altijd met stijl ontvangen werd, omdat zo’n hotel – bijna van nature – stijl hád. Noordwijk, Palace Hotel, Jaren 30.