Allerbovenstes plaatje is nog bewerkt: er is een poging gedaan om althans de voorgrond zoveel mogelijk met waterverven in te kleuren, maar hoe verder naar de horizon, hoe minder kleuren. De markiezen van Hotel Hollander zijn met precisie nog net allemaal geel (ze waren in mijn herinnering bruin-wit gestreept, maar dat was wat al te moeilijk geworden). De vlag bij de Poolstar is nog Belgisch, maar de vlag bij Noordzee is al onbestemd grijs geworden. Van de daken is men afgebleven, van de rijweg ook. Het stelletje links op de foto is nog opgefleurd, de dames rechts moeten het met grijstinten doen. Het lijkt alsof de zon ondergaat in het noorden, wat in deze contreien nog nooit vertoond is. De auto trekt alle aandacht met zijn wat al te opzichtige rode carrosserie én omdat het de enige auto is op de hele boulevard. En toch is het ondanks al dat halfbakken geritsel met kleuren een prachtig beeld geworden. Misschien wel juist dóór dat geritsel.
De onderste foto heeft alle kleuren opgenomen die er waren en dat waren er veel. Er zit misschien niet eens dertig jaar tussen de ene en de andere momentopname en er kwam geen waterverf meer aan te pas. Men hoefde niet meer met een fijn penseeltje pogingen te doen om de markiezen van Hotel Hollander op te wekken, want Hotel Hollander was er al niet meer. Wat er voor in de plaats kwam, was niet zo kleurrijk: een zielloos appartementsgebouw dat de boulevard tot op de dag van vandaag hevig ontsiert. Daar viel ook op de foto niets meer aan te ritselen.
