fotoEerder schreef ik over Nicolaas Molenaar, architect van onder meer de St. Jeroenskerk én het Raadhuis van Noordwijk. De kerk was er één in twee etappes: het koor en het dwarsschip kwamen gereed in 1894, de rest, inclusief de torenpartij moest wachten tot 1926.

Waarom dat zo was is mij niet duidelijk. Misschien waren de centen op en moest men even pas op de plaats maken. Feit is echter dat de werkzaamheden aan de kerk eerst in de begin jaren twintig van de 20e eeuw weer werden aangevat, alleen niet meer langs de oorspronkelijke lijnen van de architect.

Waar Nicolaas Molenaar  nog een fiere trotse toren gepland had pal in het midden, op het front van de kerk, daar kwam in feite een wat minder uitbundig geheel tevoorschijn, ook nog eens wat meer naar de zijkant verplaatst. Dat maakte wel ruimte voor een mooi rozetraam, maar toren en gevel hebben nooit die rijk geornamenteerde,  jubelende en verheven uitstraling gekregen die Molenaar er oorspronkelijk in had willen leggen. Als je het vergelijkt met de rest van de kerk, is de gevel eigenlijk vreselijk saai.