De gewassen op de voorgrond zijn van een wat onbestemde soort, in ieder geval geen tulpen, hyacinten of gladiolen. Het heeft allemaal meer de aard van een veredelde moestuin en dan ook nog voor de aardigheid wat bijgetekend en ingekleurd. Deze afgraving en de duinen op de achtergrond worden nog niet gescheiden door de latere bomenrij en bossages, als gevolg waarvan je vanaf de daar lopende Koepelweg nauwelijks een fatsoenlijke doorkijk had naar Noordwijk-Binnen. De villa’s op de achtergrond hadden daar geen gebrek aan.
In zijn onnavolgbaar gedetailleerde Straatnamenboek Noordwijk beschrijft Ton Meijer dat daar op de Koepelweg op 16 april 1914 Koningin Wilhelmina stond te staren naar de bloeiende tulpenvelden (ze moet de koninklijke blikken dan wel hebben afgewend van de op deze foto voorgestelde groentetuin). "Villa Ruys" – links op de achtergrond – was er toen nog niet, die werd gebouwd in de jaren tussen 1915 en 1917 in opdracht van de grote redersfamilie Ruys uit Rotterdam.
Jaren later – toen Majesteit op zoek was naar een leuk zomeroptrekje aan zee – kwam "Villa Ruys" op tafel als een daartoe geschikte mogelijkheid. Maar de Koningin vond het allemaal maar niks en koos voor een wanstaltig huis bij de watertoren van Scheveningen. Ze had niet helemaal ongelijk: "Villa Ruys", hoe schitterend ook als architecturaal bouwwerk, was op een nogal plastische wijze tegen de oprijzende duinwand aangeplakt en alleen maar bereikbaar via tal van opgaande, maar weinig majesteitelijke terrassen en trappen.
De vesting was ontworpen door de architect Kromhout , in een eerder blog schreef ik al uitgebreider over dit prachtige huis, dat de tand des tijds en de vernielzucht der barbaren niet heeft doorstaan en na 1959 tot moes vermalen werd. Net zo moes als die tuin beneden.
