Het is niet alles koek en ei in Noordwijk, niet alles Zee en Binnen, niet alles Vis en Bollen en niet alles nostalgie. Gitarist Harry Sacksioni kan er over meepraten. Hij componeerde in 1993 de “Noordwijk Blues” . Het nummer stond op het album Who’s Pulling The Strings, waarvoor hij in 1994 een Edison kreeg. Geweldig allemaal, denk je dan, voor Harry, voor Sacksioni én voor Noordwijk.

Maar er ligt een adderig verhaal onder het gras: in een interview vertelde Sacksioni over de minder prettige situatie waaronder “Noordwijk Blues” tot stand kwam:

“Ze hebben me in Noordwijk eens op straat aangevallen. Ik kreeg opeens een ontzettende trap in mijn kruis. Dat kan natuurlijk ook in Amsterdam, maar ik was in Noordwijk. Ik ben naar mijn hotel teruggegaan en dan zit je een beetje na te denken en te pielen op de gitaar. Opeens kwam daar die blues. Nou, zo ontstaat dan de Noordwijk Blues.”

De blues is een muzieksoort die vanouds uitdrukking gaf aan het lijden van de geknechte, zwarte bevolking van de Verenigde Staten en tegelijk ook een middel om dat lijden te verzachten en om er vertroosting in te zoeken. Dat het ‘blues” ging heten kwam voort uit de ondertonen van complete melancholera, waarop de muziek was gezet. Het beeld van een gekwetste Harry Sacksioni op een Noordwijkse hotelkamer komt daarbij niet in de buurt, maar is wel in de richting.

harry2