fotoIn mijn herinnering was het altijd Hotel Den Hollander", maar oorspronkelijk moet het – getuige het onderschrift op de oudste foto – De Hollander geweest zijn. Toen was het nog een klein villaatje aan de voorzichtig als toeristenoord ontluikende Noord-Boulevard, al snel werd het een heus hotel, want N. De Hollander had met dit stukje grond goud in handen. Het werd een statig gebouw, met een prachtige scherpe ronding aan de eindgevel, waar die de hoek omging naar wat – alweer in mijn herinnering – de Hollanderstraat heette, maar die naam vind ik in het straatnamenboek van Noordwijk niet meer terug, dus dat zal wel niet kloppen. De ronding had de allure van Flatiron Building op Broadway, NY, ook al ging het daar op de boulevard niet zo hoog de lucht in.

Het hotel heette niet langer De of Den Hollander, maar gewoon Hollander en die naam stond in gouden letters op die scherpe ronding vereeuwigd. Of vereeuwigd? In Noordwijk is niets eeuwig, want Hotel Hollander werd aan het begin van de jaren zeventig in al zijn monumentaliteit gewoon met de slopershamer naar beneden gehaald om plaats te maken voor een fantasieloos ensemble van betonnen duivenkotten. Appartementen werden het met namen als Beyaerd en Ritsaert en nog andere namen, die het in de Nederlandse literatuurgeschiedenis misschien nog wel een beetje zouden doen, maar op deze plek voor zoveel lelijks volstrekt misplaatst waren.

Naar het oude Hotel Hollander (of het oude, minder majestueuze, maar toch ook karakteristieke Hotel Hoek)  werd geen verwijzing gemaakt in de nieuwe naamgeving. Als je het rijtje van Den Hollander via De Hollander naar Hollander verder zou afgaan had je wel een toepasselijke naam gevonden: Hol.