foto

Carl Rudolf Poensgen werd op 27 maart 1863 geboren in Dusseldorp. Hij zou de Frans-Duitse Oorlog, de Eerste én de Tweede Wereldoorlog ruimschoots overleven (nou ja ‘ruimschoots’: hij stierf op 2 maart 1946  ook in Dusseldorp, maar niet dan nadat hij tal van sporen in Duitsland had nagelaten, en een enkel spoor in Noordwijk. Poensgen was een zeer vooraan-staand ondernemer in Duitsland, een man die zich vanwege zijn kwaliteiten en prestaties mocht tooien met de eretitel van Königlich Preußischen Kommerzienrates, want Duitsland was toen eigenlijk nog Pruisen en Pruisen was van een andere, ‘koninklijke’ tijd. Met de korte tijden die daarna zouden aanbreken, van keizerlijk via republikeins naar nationaalsocialistisch, zou het nooit meer goed komen.

Poensgen was groot geworden als directeur van de „Düsseldorfer Röhren- und Eisenwalzwerke” en  voorzitter van het Mijnbouwbestuur van de mijn „Unser Fritz”. Dat alles vormde tezamen de lanceerinrichting voor zijn lidmaatschap en latere presidentschap (van 1908 tot 1933) van de Düsseldorfer Kamer van Koophandel, in het geïndustrialiseerde Rijnland misschien wel de belangrijkste van heel Teutonië.

Carl Poensgen – hoewel dus kwa geboorte en kwa dood en kwa alles daar tussenin gefixeerd op Düsseldorf – woonde met zijn familie in Ratingen, niet ver buiten de stad. In Ratingen – waar het stadspark nog steeds zijn naam draagt – leefde hij met zijn familie, waaronder 2 zonen. Één zoon, Ernst, zou als ondernemer in de voetsporen van zijn vader treden. De ander – Georg – wilde dat misschien ook wel maar had eenvoudigweg de tijd van leven niet. Georg was ziekelijk en werd vanuit Ratingen vaak naar Noordwijk verkast, waar hij vanaf de eeuwwisseling een veel geziene gast was van Huis ter Duin, kuroord bij uitstek. Maar omdat hij er zo vaak was en omdat het zo’n mooie plek was en omdat Georg het er zo naar zijn zin had, besloot vader Carl dat hij er dan maar gewoon helemaal moest gaan wonen.

“Villa Seehorst” werd in opdracht van Carl Poensgen in 1902 gebouwd door de Duitse architect Walter Furthmann en het stak met zijn zware Duitse stijl en gewichtig aandoend torentje het nabijgelegen Huis ter Zee en Huis ter Duin danig naar de kroon. Georg Poensgen heeft er nog enkele jaren van kunnen genieten, dat wel, maar in 1906 stierf hij toch op 30-jarige leeftijd. Wat er daarna met Villa Seehorst gebeurde weet ik niet, behalve dan dat het ‘koninklijke’ gebouw in 1942 werd ingehaald door keizerrijk, republiek en nazidom: het werd door Hitlers troepen afgebroken.