fotoVaker hebben we dit al aan de hand gehad in dit BLOG: van die ansichtkaarten die eigenlijk neppers zijn. Ze zijn met de hand ingekleurd en laten door het gebruik van de verkeerde waterverf niet zien wat het ware oog kon waarnemen. Of ze laten de wereld in simpel zwart-wit zien, terwijl vroeger net zo kleurrijk was als nu. Of ze vertonen een afbeelding met het verkeerde onderschrift (of het goede onderschrift met de verkeerde afbeelding). Of ze laten een beeld zien dat zo algemeen is dat het wel overal aangetroffen zou kunnen worden.

Dit is een foto die in een heleboel categorieën tegelijk valt. Het beeld laat twee schattige kinderen zien die zogenaamd op het strand van Noordwijk zitten te keuvelen. Die kinderen zijn schattig en ze keuvelen leuk met elkaar en ze zitten op het strand, maar niet in Noordwijk. De vervalsing komt aan het licht door de palen waarop ze zitten, van die palen die de aanloop vormen van een strekdammetje de zee in om de golven te breken. Ik ken ze wel van de Zeeuwse kust en ze zijn ongetwijfeld ook elders in Nederland te vinden. Maar niet in Noordwijk. In Noordwijk zijn geen strekdammetjes de zee in, niet van keien en rotsblokken en niet van houten palen. Dit zijn de groeten uit Cadzand of zo en wie zo’n kaart naar zijn bloedverwanten of vrienden stuurde, draaide hen – en zichzelf – een reuzenrad voor ogen. De kaart zelf is misschien onschuldig, maar de makers én de verzenders ervan zijn de ware neppers. En die kinderen vertrouw ik ook niet meer.