
De tram is al lang weg en de erbij behorende tramhaltes ook. De mooiste tramhalte was wel die voor de stoomtram naast het prille Huis ter Duin aan de Zuidboulevard. Soms stond je in weer en wind te wachten, zandstormen en zoute watervlagen. Maar ik had het er wel voor over gehad.

Dan moest het hoogseizoen nog beginnen,je bracht je meisje naar huis en bij de volgende halte stapte ze weer uit voor een nieuw vriendje,waar ze tijden briefjes mee schreef toen hij kunstenaar in parijs was….hoe vaak werd noordwijk in causerieen bezongen en maakte je ze met hun glanzend-bruine lichaam in vervoering onder een adembenemende zon….hoe indrukwekkend je onvervulde verlangens…..je liep achter haar aan over het blakerend witte zand,je schrijft machte loze verhalen ,vellen vol die ik weg moet gooien,…elk woordt is een zandkorrel een bijtende zoute speldeprik….mijn rug gloeit van zout zand en zon,…s,avond drinken we zhb bier en roken een joint die we betaalden van lege statiegeld flessen waar we inkopen van deden,sliepen in de badhokken waar een duits meisje dekens had gefourneerd,…de historie was begonnen,…