De kaart ging ergens aan het begin van de vorige eeuw naar iemand die verbonden was aan de ‘Nouvelle Brasserie’ in Savigny sur Orge, een plaatsje zo’n 40 kilometer onder Parijs. Dat ‘brasserie’ is een specifiek begrip dat – afstammend van het Duitse woord ‘Brauhaus’- duidde op een brouwerij waar je je bier niet alleen kon kopen, maar ook gelijk kon opdrinken.

Je kon er wellicht ook een hapje bij nuttigen en zo ontaardde het begrip ‘brasserie’ in een nieuw soort van restaurant, waarbij de toon werd gezet door Parijs: gelegenheden in een ruime zaal met grote vensters en spiegels, vaak met een terras. Een vaste kaart met verschillende, vaak specifieke gerechten, zoals daar zijn biefstuk, charcuterie met frites en sla, oesters en gemengde salades. Mijn favoriet in Parijs is ‘Les Deux Magots’ aan de Boulevard St. Germain in Parijs, maar vanwege de Elzasser oorsprong doet ‘Brasserie Lipp”, aan de overkant van de Magots nog meer recht aan het oorspronkelijke ‘Brauhaus’-begrip: daar kun je ook vandaag de dag nog steeds ‘choucrout’ eten oftewel het typisch Duitse ‘Sauerkraut’. Met een mooie Elzaswijn erbij. Bitte.