Het Gat van Palace is door de jaren heen (35 jaren in getal) zo ongeveer verworden tot het zwarte gat, waarin alle gedachten en ideeën over de herinrichting van deze plek verdwenen zijn. Nu ligt er weer een nieuw plan, waaraan het College van B&W krampachtig probeert vast te houden, terwijl de gemeenteraad nog wel wat kanttekeningen wil maken (over de hoogte, over de bouwmassa, over het gebrek aan sociale woningen). Terecht of onterecht, de vraag is ook: is dit nou een mooi plan? Wat mij betreft ziet het er allemaal weer tamelijk zielloos uit, een soort van modernistische bouw, die voorbijgaat aan badplaatserige sfeer, bol staat van pleinvrees en geheel verstoken van de menselijke maat. Kwestie van smaak natuurlijk, maar toch.

Al aan het begin van deze eeuw kwamen er plannen op tafel – op initiatief van de befaamde Ronnie van de Putte, jazeker – die er heel anders uitzagen en die konden rekenen op de nodige sympathie van het toenmalige College van B&W onder leiding van burgemeester Hans van der Sluijs en wethouder Pieter Jan Barnhoorn. Het draagvlak was zelfs breder: ook een groot deel van de gemeenteraad was positief, evenals vele Noordwijkers op de presentatie-avonden die werden georganiseerd. Het waren schetsen van de hand van de Luxemburgse architect Leon Krier (in samenwerking met de Arcas Groep uit Knokke-Heist), die refereerden aan een ‘Normandische Stijl’ die later wat Noordwijk betreft tot ‘Noordwijkse Stijl’ werd verheven.  Critici stelden dat Krier “dit uitgewaaid kuststadje, geteisterd door een niets ontziende kaalslag, wilde invullen met wat we eerlijkheidshalve pastiches moeten noemen, (…..) formalistische probeersels à la Normandië, compleet met strodaken, vakwerkgevels, mansardes en andere pogingen tot balneaire gadgets.”

Maar toch. In de plannen van Krier is ook onderstaande schets opgenomen voor dat inmiddels totaal verweesde ‘Gat van Palace’ en aanpalend parkeerterrein. Die schets heeft wel iets anders te bieden dan het meest recente architectonische ontwerp van hierboven. Krier tekende (in 2002!) bij deze schets het volgende aan: “De architectuur van de gebouwen rondom bepalen de sfeer van het plein. Het centrum met een centraal verhard en vooral zonnig plein heeft een uitzicht op zee (voor zo ver dat er nog is). Op de begane grond bevinden zich hoogwaardige boetieks, exclusieve brasseries en restaurants met overdekte terrassen. Dit nieuwe Palaceplein zal geschikt zijn voor een multifunctioneel gebruik, waar allerlei evenementen zullen plaatsvinden zoals openluchtconcerten, straatfestivals, kerstmarkten, ijspiste, etc.”

Er zijn in de loop der tijden elders in Noordwijk wel enige gebouwen verrezen die nog aan die ‘Normandische-Noordwijk Stijl’ appelleren.  Bepaald geen mislukkingen, wat mij betreft, maar ook dat is een kwestie van smaak. Het idee om een “Masterplan voor Noordwijk aan Zee” te creëren (de ambitie van Krier en van Van der Putte en van Van der Sluijs en van Barnhoorn)  is echter nooit echt van de grond gekomen met als gevolg een groeiende ratjetoe aan modernistische bouwsels. Ook pastiches, maar pastiches van een zielloze middelmatigheid.