
Eind september vorig jaar overleed Ruud Bröring, vermaard spits en later ook trainer van de vv Noordwijk. Ik schreef bij die gelegenheid een in-memoriaal blogje. Nu kom ik in mijn archiefje een in memoriam tegen uit de Volkskrant van 6 november. En ook – ter illustratie van alle humor die ‘de Bro’ kenmerkte en waarvan bij zijn overlijden ook gewag werd gemaakt – een hilarisch sinterklaasverhaal van hemzelf uit het Leidsch Dagblad van 6 december 2004:


de bro ,…ik voetbalde met hem bij sjc omdat we op een katholieke school zaten in de klas van haakman,…later fietste we veel richting schiphol zo een trekvaart rondje,…hij had zijn standpunten vooral als we uitslagen op top niveau voorspelde en het dubbeltje viel de andere kant uit,…voor de rest wel schappelijk,…de laatste tijd op een ligfiets richting duinen met zijn vrouw erachter,…te jong in memoriam,…zie er steeds meer vertrekken andere afdeling van die boomers,…ook achter rollaters lopen,…de tijd dringt en wordt korter de kaarsen worden opgebrand de bel luidt bij afroep,…maria wacht,….