Mijn grootvader was amper gedemobiliseerd van zijn diensttijd op Goeree-Overflakkee en ook amper in Noordwijk teruggekeerd of hij werd al op 17 oktober 1918 door mijn grootmoeder naar het gemeentehuis en ten altare gesleept voor een huwelijkse voltrekking. Opnieuw ‘gemobiliseerd’, zou je denken. Dit keer zou die ‘mobilisatie’ langer duren – 55 en een half jaar om precies te zijn tot maart 1964 – toen grootmoeder voor de eeuwigheid moest afhaken.

“Men wordt verzocht dit boekje zorgvuldig te bewaren” stond er op de kaft van hun trouwboekje geschreven. Dat heb ik gedaan.