
Pension Noordzee nog in zijn oervorm: zonder de achthoekige aanbouw en met schuin dak. De foto moet derhalve dateren van vóór 1909. Architect: Henk Jesse (wie anders?).

Pension Noordzee nog in zijn oervorm: zonder de achthoekige aanbouw en met schuin dak. De foto moet derhalve dateren van vóór 1909. Architect: Henk Jesse (wie anders?).
Dat huisje ernaast heb ik zelfs niet gekend,afgebroken voor de garage van hotel Noordzee,er stonden nog drie huisjes van oost naar west met de ramen op de stoep ze waren duidelijk in een duindel gebouwd en later is er zand om op te hogen toe gevoegd,beroemde koks begonnen hun carriere bij hotel Noordzee in de keuken zoals Nederlandse en Zwitserse koks gekend met Engelse en Duitse die je later in boeken en tv terug zag met fusion of moleculaire koken,vloeibare stikstof,of fusion koken met verschillende culturen en stijlen vermengd waar invloeden van buitenaf een belangrijke rol spelen onder chef-kok Beke werden ze opgeleid in strenge disciplines zoals chef-kok ramsy enige aanleiding geeft voor ja chef en compleet chef,hectische tijden in de keukens in de branche die nu door corona en onbegrepen in den haag uit elkaar dreigt te vallen,in ieder geval ze hebben het moeilijk en zijn velen op de afhaal en drive tru toer gegaan om zieltogend te overleven en jambalaya of marsala kip droop van reclame borden en menu kaarten af voor dat gesloten deuren wat is opgebouwd verpulverd op tijden das was einmaal het komt nooit meer terug,alles zal anders worden met masse werkloosheid en vele faillissementen zelfs midden in de zomer zal strand en terrassen er half verlaten bij liggen,bedrijven in deze vorm dreigen een museumstuk te worden,de buffer voldeed niet en de banken zijn 2008 vergeten en trekken aan hoge rentes voor overbruggings- kredieten,de schrijver constateert en leest de prieps van de instituten,het blonde helm waait nog steeds en herinneringen van vroeger blijven bij je en zijn opgeschreven op het perkament van de eeuwigheid en volg de stappen in het zand toen alle normaal was,echt normaal met de Duitse hoos en er werd opgebouwd,met Julio in de schelft en Beatles in treslong was erbij, bij Dumoulin in Maastricht en het coictail trio in poolstar of Pia Beck in htd,voy seguimindo camino zong ik dan met Julio in benidorm en jb charles volgede voetsporen in het natte zand om het apathische aan te geven van de jaren dat we ons vijf jaar opsloten daarna het meest ze bouwde het land weer op en dichte verder als je me moe vindt en op een verloren padt wanneer mijn ziel verdwijnt geef me je hand vriend- de zon brandt en volg je pad en hoe meer je leeft hoe meer je sterft duizenden sporen bewandelde en de sporen verlaten de tijd,en altijd komen de bloemen van hoop,….