
Er kon bijna geen badgast meer bij: het strand in Noordwijk lijkt bedolven onder strandstoelen en strandhuisjes, onder schuurtjes annex kiosken en badkoetsen. En een paar zeilboten konden er ook nog wel bij.

Er kon bijna geen badgast meer bij: het strand in Noordwijk lijkt bedolven onder strandstoelen en strandhuisjes, onder schuurtjes annex kiosken en badkoetsen. En een paar zeilboten konden er ook nog wel bij.
Mensen trekken altijd naar het strand bij hun geboorte al en als ze dood gaan en waar mensen zijn is er handel te drijven zoals de branding het strand teistert in weer en wind met de meeuwen schreeuwend boven de kokkel banken,Scott Walker bezong de nostalgie van de melancholie in de trits van kroegen en tavernes die het dorp toen in de dagen van de echte meute RIJK WAS EN MEN ZICH ER NOG THUIS VOELDE TOEN MEN NOG GEEN DOODLOPENDE CARRIÈRE MAAKTE MET DE GEWEUNTJES ALS BUREN EN HET ENIGE ELEKTRA DE GAS LANTAARN WAS DIE FLIKKERDE BIJ DE NAJAARS STURMEN,OOK OP HET STRAND DER VERGETELHEID STUURDE MEN HET ZO,dat het commercieel werd onder de vlag van modernisering,tijden schijnen te veranderen een slogan uit de bijbel,waar men lang bij het oude bleef en toen kwam de golf van steeds meer en de opgebrande pillen slikkers die de ratrace verloren uit hun verleden en hun interesse vandaan,Scott Walker kwam tot volume 5 en sommigen tot vijf strandtenten,DE TRADITIONELE toko,s kregen het moeilijk ondanks exotische namen als die herinnerde ons aan de Basics van de trek naar het noorden,hotels en pensions met de villa en zimmers het is eenmalig geweest,twee rondvaart boten konden de toestroom amper bij houden toen de messerschmidt de bubbelwagen van de lopend band kwamen en de laatste blauwe tram duna gedag zeiden en het foetsie werd en afbranden op het dorp waar ze eens in de spijkstraat varkens hielden en koeien slachten die angstig de branding in liepen als extra happening voor je kilo vlees van de witte prijzen slager,kort voor de bebouwing begint voor een nieuw kasteel en links en rechts het verval van babylon aan zee de bekende vlag op de schuit toont,lege plekken met schuttingen en de dagwinkels uit pre historie,de sky is de limit en de lucht is blauw als de zon schijnt met grenzeloosheid van de roepers met de valuta schuiten het zei zo,visie als loze kreten en snel en schok- geweis na de lange stilte van de nacht,de weg omlaag of omhoog schijnt een strijd te zijn voor de ambities en de status waar men het station voorbij reed,..een betaalbare haring kar waar de lucht van kibbeling je roept klimt het duin op en sluit zijn stekkers in de ventielkasten aan,…s avonds trekt fisch de stekkers er uit,…rosse neon letters flikkeren op the beach toont het verloren paradijs,…