Ik weet niet of ik in bovenstaande collage alle ‘Noordwijkse’ ontwerpen van Hendrik Jesse heb meegenomen (of misschien zelfs één of twee te veel). Feit is dat er over die Noordwijkse werken wel een mooie monografie te fabrieken valt en zelfs een mooie tentoonstelling. Enkele jaren geleden was er wel aandacht voor zijn werken, maar die aandacht was – helaas en grotendeels – beperkt tot zijn gebouwen In Leiden en Katwijk. De catalogus van die tentoonstelling, geschreven door Joyce Hoogeveen, is antiquarisch nog wel verkrijgbaar, maar veel Noordwijk kom je der dus niet in tegen:
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Breek het maar af,Poolstar,Duna en Opduin,wat maakt het allemaal uit,de tijd en ruimte heeft de geschiedenis verlaten voor het heden en wat nog komen gaat,wat ervoor terug kwam zijn de gedachten van vluchtigheid gedreven door het impuls van commerciële marketing gestoeld op groei van economie en vervlakking ge effent door de vervreemding,het turbo consumeren zoals de snelle auto,s met de bon to be lunchen in lodge of branding in metropool de zuid,roquentin memoreerde het al het strand de eenzaamheid het top punt van de overwegingen als een spiegel van de ziel in het onnavolgbare la nausee,na een leven van klerk als een ontwortelde intellectueel,hij wilde zich vestigen om de studie van een losbol met zijn avonturen voort te zetten dat zich in de pruiken tijd afspeelde,maar de vervreemding sloeg toe tussen taverne en de lengte van het strand,de zeeën bevaren de steden achter gelaten,de schijn van waarheid van het verleden dat bestaat bij de acceptatie van het heden,om de echte vrijheid te ontdekken moet je nergens aan binden.sommigen vlaktes liggen na demolage uit verveling te wachten op creativiteit,kranten en magazines rollen over sigaretten peuken en rollende lege petflessen doen een dans macabre met lege cola blikjes,schreeuwende meeuwen verklaren noodweer die de nieuwe dijken testen en klimaat profeten bevestigen,zeven nonnen dalen bij het afgebranden hotel palace de trap af richting branding,didacten en autodicten willen de wekelijkse kibbeling op de bokkumdam van admiraal de witt veranderen in fish met chips uit de spelonken van t trefpunt klinken gregorische gezangen overstemd door de spaanse tenor julio por una poco tu amor,een badman van de hete nadagen van de badplaats,toen de trabant door de muur kwam roept einmaal zweimaal zaufen,de witte pakken en batters waren verandert in stropdassen en gelakte schoenen een onverzettelijke boer rijdt met een tractor over de wurft,….de verwondering is als mul zand dat door vingers loopt,…