Hoeveel momenten moeten we ons herinneren naar deze Blik op het duin toen de juiste proporties in het denken en het beeldt nog bestonden en toen eenzaam een jongen in het helm met een rolstoel naast de trap omhoog stil en onbewogen roerloos in zijn rolstoel zat om te genezen en turend in zee.
Soms ben je hier en dan ben je weer daar,de ramen van de villa stonden open en door de bries die uitschoot rolden de cyclamen van de vensterbank in vele stukken.
Je houdt van de zon en de vrouwen die lopen op de houten vlonders waar de branding door heen slaat,onze voetstappen maken afdrukken in het natte zand, verzwolgen door het opkomend tijde.
De verloren oude Badman en omwaaiende strand manden het stuivende zand,de pijn in je ogen de macabre dans van Cato om de gebouwen in het stof te doen te verdwijnen met heftige mannen met laarzen in Weissen rossl,soms ben je hier en dan weer daar.het ene moment de noordenwind de andermaal een zwoele föhn.
Heb geen naam of identiteit zit alleen in mijn stoel.
De toekomst is terug naar het duin.
Hoelang zal Cato en zijn paladijnen retoucheren en zich vertonen en vraag het de meisjes van plezier,meester prikkenbeen vroeg het haar al ,de mensen lopen langs hun heen.
Oude Badman wist de dagen te tellen en zei het is tijdelijk,…alleen het het leven is het eeuwig leven,…geloof,..
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Hoeveel momenten moeten we ons herinneren naar deze Blik op het duin toen de juiste proporties in het denken en het beeldt nog bestonden en toen eenzaam een jongen in het helm met een rolstoel naast de trap omhoog stil en onbewogen roerloos in zijn rolstoel zat om te genezen en turend in zee.
Soms ben je hier en dan ben je weer daar,de ramen van de villa stonden open en door de bries die uitschoot rolden de cyclamen van de vensterbank in vele stukken.
Je houdt van de zon en de vrouwen die lopen op de houten vlonders waar de branding door heen slaat,onze voetstappen maken afdrukken in het natte zand, verzwolgen door het opkomend tijde.
De verloren oude Badman en omwaaiende strand manden het stuivende zand,de pijn in je ogen de macabre dans van Cato om de gebouwen in het stof te doen te verdwijnen met heftige mannen met laarzen in Weissen rossl,soms ben je hier en dan weer daar.het ene moment de noordenwind de andermaal een zwoele föhn.
Heb geen naam of identiteit zit alleen in mijn stoel.
De toekomst is terug naar het duin.
Hoelang zal Cato en zijn paladijnen retoucheren en zich vertonen en vraag het de meisjes van plezier,meester prikkenbeen vroeg het haar al ,de mensen lopen langs hun heen.
Oude Badman wist de dagen te tellen en zei het is tijdelijk,…alleen het het leven is het eeuwig leven,…geloof,..