Het einde van de zomer werd in Noordwijk – net zoals elders – definitief gemarkeerd door de afbraak der strandtenten. Dat gebeurde twintig jaar geleden ook, toen paviljoen Los Tios weer de mottenballen inging. Verschil met toen is dat er tegenwoordig enkele ‘strandtenten’ blijven staan (die dan in na- en voorjaarsstormen voor de poorten van de hel moeten worden weggesleept).
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Na de zomer valt het doek en wordt het stil,STUIVEND ZAND TUSSEN DE LEGE BANKEN OP DE BOULEVARD DOOR WERVELEND ALS EEN MINI TORNADO,DE LEEGTE ACCENTUEREND ZICH IN PERSPECTIEF ALS JE DE BOULEVARD AF KIJKT IN RUMBA EN TANGO WORDT DEZE MELANCHOLIE AANGEGEVEN IN FLUWELEN SLIJMENDE AFORISMEN,KLOPPENDE HARTEN EN VERLOREN ZIELEN die eruditie en de tijd die overblijft probeert samen te smelten,Stayeren achter de auto en hongerklop bepalen het metier in de cassette van het rond draaiende velo,de illusie van het gevecht tegen het traject van de blauwe planeet,hot item van vervuilen tegen schaalvergroting de strand paleizen en hun lifestyle design,schreeuwende meeuw en het verlangen naar belle epoque en art deco tijden ,de tijd verlopen als mul zand door vingers die het niet kunnen vasthouden een verlaten strand een schim van een schelpen visser,ruïnes van het Palace hotel en rokende puin hopen van Jesse zijn erfenis de setting of mind de reflectie van het telraam,…