
Collega-blogger door alle tijden heen, Blewbird, deed onlangs (weer) Noordwijk aan. Moeilijk om er te komen, moeilijk om er weer weg te gaan. Maar anders.

Collega-blogger door alle tijden heen, Blewbird, deed onlangs (weer) Noordwijk aan. Moeilijk om er te komen, moeilijk om er weer weg te gaan. Maar anders.
Niemand weet in Noordwijk na het verdwijnen van de oosterburen en hun beer en broodje braadworst nog hoe het zal moeten om voor twintig tropische dagen het strand en logies gebeuren in te vullen,verblijfs- toerisme is met een parkeerbon onder de swipers vertrokken en na het milieu en brandheffing hielden durpers het voor gezien,analisten lieten zich erop los maar kenden de toekomst ook geen vast concept bevestigen,wat vroeger de drukste goudkust strook was werd nu in de tijd van hipsters en modernistisch volk de stilste en sjofelste vertier,het gebeuren speelt zich onder de zuid boulevard af met managers die er vat op hebben en de noord onder de bosweg en wantveld kunnen de file yuppen uit t oosten niet verwerken,de oude hotel baronnen die de vlag tooiden blijven verdwaasd achter omdat ze geen historische expertise over nieuwe fenomenen als trendy en populair wezen schijnen te vatten,de strandtent met groenten kroketten en raket ijsjes zijn in de hoogtij dagen van de prehistorie blijven hangen om zakelijk te zwijmelen over de nostalgie van weleer dat iedereen ons kent ons kenden,misschien moeten we het koesteren ondanks de kosten en prijzen blijven stijgen en de cheff van de vomar zich verwoorde over steeds meer drukte en dat de aangevoerde vrachtwagens in een keer omdraaien de winkel uitvliegen en rijen bij de kassa,warmte brengt ladingen in optocht richting strand en laten een berg afval achter waar de stunteligheid van de verpakking- industrie worden bloot gelegen,de lunchende hipsters die met hun super bolides onder de middag hun secretaresse uit laten de redding van het vastzittende procedé omdat de grilligheden van consument niet in statistieken zijn te archiveren ,vroeger waren het staties eenheden nu vluchtig als een regenbui,…het begon met een trekschuit en t schijnt te eindigen in vredige stilte,t strand wordt weer van ons zelf,…
Dank je. Altijd goed. Ja, Noordwijk, gemengde gevoelens.