Mooi beeld van apenkooiende kinderen in het Zuiderbad bij Huis ter Duin, kort voor de Tweede Wereldoorlog. Het Zuiderbad was in mijn beleving een plek waar je als gewoon Noordwijks jongetje of meisje niet eens kon komen. Het was voorbehouden aan veel betalende toeristen en hun kinderen, die doorgaans in Huis ter Duin verbleven. Er waren nu eenmaal mensen en kinderen in verschillende soorten en maten.
Ik zie links ook twee badmannen staan. Ik wet het niet meer zeker, maar ik dacht dat je ook badmannen had in verschillende soorten en maten: je had er die met een pet rondliepen, waarop stond ‘Zeebad Noordwijk.’ Je had er ook, die met een pet rondliepen waarop ‘Huis ter Duin’ stond.
Misschien verbeeld ik me dat, maar ik dacht dat het zo was.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Ieder hotel had wel een stuk strand dat op de lint van de pet van de badman zijn naam had geschreven net als tenten verhuur en de witte broek,en de witte batters stinkend op t dammetje uit gedaan na een warme strand dag ,koude thee in de termos fles en sneden brood in de badtas,achter op de strand manden en houten kisten stond t logo en t nummer,en boven op de strandkeet stond de naam van de uitbater,het was heel simpel en van perfectie of de grenzen verleggen had men nooit IETS AAN GETROKKEN,HET WAS VOOR IEDER BETAALBAAR EN je moest op tijd komen en op tijd weg gaan,tijd was tijd en niet zeuren,zes uur was freier abund en s morgens om negen kon je weer zitten in een klapstoel met je benen in t gulle zand,van de statistieken en yuppen van deze tijd die scampi,s nemen en mexico hawaii met calomares had men nooit van gehoord en alle ellende lieten ze maar in scheveningen en zandvoort,zo waren de tijden tot men de dingen uit t buiten land meenam en de badman op cursus marketing management ging en de stichtings kosten scherp opliepen en men creatief werd,in t dorp stond men stil en achter t duin op strand ging er frisse wind van ontwikkeling doorheen en floreerde het en de gemeente maar vangen en mooi weer spelen,…het is van alle tijden,…