
Zo maar twee kleurenfoto’s uit vervlogen tijden, waarin kleurenfoto’s helemaal niet bestonden, maar met de hand werden ingekleurd.

Zo maar twee kleurenfoto’s uit vervlogen tijden, waarin kleurenfoto’s helemaal niet bestonden, maar met de hand werden ingekleurd.
Een schreeuw van een meeuw boven thermiek van duin en strand,een shovel door de binnenkant van t zeedorp,een vergissing in tijd en historie die nu zoveel later nog parten speelt,blaffende honden op een dammetje met achter zich aan een oud vissers vrouwtje in zwarte traditionele lange rok,een gehuil van een baby in een oud huisje in de barnhoornstraat de omwenteling in de universele gedachte van mezelf gekomen uit t niets en weer gegaan in de zeevlam tzt in t niets en allemaal,de uitvinding van onszelf de een met meer getromd dan een ander en t komt op t zelfde neer,je ziet hier en optrekje daar,vallende bladeren in september en knallende hitte in eind juni,studenten met tricky reizen naar Verweggistan,classic rondes op de wurft en de jeugd wint de zege de eeuwige roem en t vergeten zijn in de materie en genoten van t toeval van t leven en op een bankje op de wurft zie je de cyclus verder voorbij gaan op een dames nostalgie fiets met wapperende blonde haren in de zeewind,romantischer kan bijna niet en de lord nelson werd weer geopend met de dj van de moody blues night in white satin ,ze vinden t allemaal uit in een moment net zoals de zeevlam binnen trekt,koren aren blijven gaan en popcorn poft zich verder,de calypso molen gaat op de kermis op en neer met de carrousel draait rond ,t zal altijd zo gaan net als eb en vloed ,….