grent5

de meest idyllische plek ooit

in het bestaan van een dorp

dat toevallig

door een enkele vissersboot

werd geëxploiteerd

met later een verdwaalde badkoets.

en creaturen die in de toekomst

visioenen zagen ontbranden

van bussen vol Duitsers en

enorme congres- en strandpaleizen.

mythe van het moment suprême,

de plek waar de dancings in de Sixties

samen dromden

en de liefde Cupido uit zijn hemelen trok.

met bierfonteinen die nooit meer ophielden

met spuiten. 

 

 

“mooie tijden” hoor ik ze nog roepen

vanmiddag Miss 1958 gesproken

over de Landbouw en de blauwe tram

die altijd scheen te vertrekken

en nooit meer aankwam

en via Ruteck’s de laatste rit

naar de Punt en Terminus

in Duna voor een strip

van tien gulden dronken worden

met altijd een lellebel aan je oren.

nog meer  scoren in het Zeepaardje

waar Johnny Bristol brulde

(anders was er nooit)

in externe sferen met z’n tweeën

hangen over de flippers bij Hommerson’s.

 

 

zijn wij veranderd of

is alles in andere proporties

in een andere  samenvatting gegoten ?

zijn levensvreugde en geluk nu

per opbod verkrijgbaar bij een dj ?

tranquillizers gedoopt in een in memoriam

voor de Small Faces en de Zombies

Can t nobody love me ?

 

 

van wie heb ik schrijven geleerd

en de tocht van de bloemenvelden

met de eeuwige vlam ?

is mijn toekomst een greep van het verleden

of is  jeugd alleen maar

een verwijzing naar  ouderdom ?

richtlijnen die niet goed zijn ontwikkeld

en niet kloppen ?

Terminus de bewaker van de Grent ?

libido van de zeemeermin

die me verwijst naar de eeuwige wijsheid

van bekoorlijke begeertes ?

 

 

zeg dat het juist blijkt

en neem een lekkerbek

op de Wurft bij Kees Fisch jr.