Soms, als ik over de Koepelweg rijdt, denk ik: “Wat ruyst er in het struikgewas?” Maar er ‘ruyst’ daar op die plek helemaal drie keer niks meer. De Villa Ruys, die prachtige burcht in baksteen (“de Muur van Ruys”) van de hand van architect Willem Kromhout werd in 1962 van de vorige eeuw vakkundig naar de Filistijnen geholpen.
Kromhout had bij de bouw aan Willem Gispen gevraagd om een ontwerp voor een smeedijzeren hek. Dat kreeg-tie en wat voor hek! Maar met de teloorgang van de villa is ook het hekwerk verdwenen. Niemand weet waar het gebleven is.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Zou er nou niemand zijn Pjotr die uit kan leggen waarom dit prachtige pand zo halsoverkop verlaten en vervolgens gesloopt is. Na de sloop lag er zelfs nog huisraad tussen de funderingen in het zand. Als ventje van ’n jaar of acht heb ik daar ooit bij het spelen een speelgoed stoom machientje in het zand gevonden. Dat ding moest je stoken met blokjes die eruit zagen als suikerklontjes. Ermee thuis gekomen kon m’n Pa haast niet geloven dat ik het gevonden had, zo mooi zag het er nog uit. En wat denk je, het ding werkte ook nog en ik heb er nog jaren mee gespeeld. Er lag daar nog zo veel meer in en onder het zand, gewoon aan de kant van de weg, bizar gewoon.
Ik weet wel waar een gedeelte van de parketvloer is gebleven.
Toen wij bij Ruys op ontdekking gingen werden we door een politieagent
weggestuurd.
Jaren later was ik op bezoek bij dezelfde agent en en hoorde dat de prachtige vloer in de huiskamer van de villa afkomstig was.
Kan me niet herinneren of er ook een hek in de tuin stond………
Nou, dat hek zal echt niet in de smeltovens van IJmuiden terecht zijn gekomen. Waarschijnlijk staat dat ergens in Nederland een tuintje te beschermen. En weet de eigenaar mogelijk niet eens dat het hek eigenlijk van onschatbare waarde is.
zie https://hetnoordwijkblog.com/2014/01/22/blog4994-koninklijk-bezoek/