
De schilder Daniël Noteboom is hier vaak langsgekomen met zijn werken. Schilder-om-den-brode als hij was, waren die werken vaak herkenbare plekken in Noordwijk, die hij maakte voor autochtonen zelf, dan wel voor allochtone toeristen die een stukje Noordwijk wilden meenemen.
Als ik het zo opschrijf klinkt het een beetje neerbuigend. Maar dat is niet de bedoeling. Ik vind het werk van Noteboom juist in zijn pretentieloosheid prachtig en de stijl zeer herkenbaar.
De hier verzamelde werken komen deels uit de bloggenreeks die achter ons ligt en deels uit de verzameling van Ron. Er is vast nog meer. En het zou ook wel mooi zijn als er nog eens een mooi overzichtstentoonstelling van zijn werk zou kunnen komen. Tot meerdere eer en glorie van Noordwijk en vooral ook van Noteboom himself. Verdientie wel.

Mooi man.
Nog een tikkie aangevuld met behulp van Ron
Misschien is het stilte voor de storm…iemand vertelde het lang geleden…regen en wind komt na een warme dag als de zon uitbundig schijnt,…niemand zag ooit de regen en de wind op een warme zonnige dag,…de schilder sleepte zijn attributen door de Schoolstraat richting oude politie bureau en op de lange trap naar boven liep het blik leeg,…naar beneden gestaag,…je wilt weten of ik het gezien heb,…ja,Zwan die daar woonde liet het me zien en ook alle strepen van kleuren van de regenboog in de nokken en hanenbalken van dat opmerkelijke huis naast de vglo school,nu trefpunt,…hij woonde hier zei die,….hij kwam weer op een zonnige dag naar beneden,…soms ben je te laat of te vroeg geboren en moet je het doen met de verbeelding,…verf strepen die altijd flets/pastel worden door uv stralen en het licht dat men wil vangen in een tintelende split second of een masterpiece,…
Het verhaal gaat dat hij wel eens dat hij schilderijen voor tekenspullen ruilde of verkocht, die mijn grootvader dan weer te koop plaatste in zijn winkel. Zeker in de jaren 30 was het in Noordwijk bittere armoe.