
Ik kreeg alweer een tijdje terug regelmatig prachtige foto’s van Leen. Veel foto’s van het oude Palace Hotel, want Leen was een fan van dat monumentale fenomeen. Hij noemde het altijd consequent een ‘Palazzo’, een ‘Paleis’ en daar had het ook veel van weg. Een gebouw met verbeelding, met liefde ontworpen (door Co Brandes) en met liefde gebouwd.

Terrazzo lijst om het restaurant ,ingelegd met azuur blauw marmeren steen op granieten ondergrond,voor stellende de beschermende bogen van de Egyptische piramiden uit de tijd van Ramses 3,el miramar is uitzicht op zee in het Spaans en Miramar de tropische steden in het zuiden van Brazilië en Argentinië,waar mijn opa in zijn zoektocht naar geluk en naar de schilderijen van Paul Gauguin van waar die zijn levens wijze bewonderde wilde ontdekken ,hoe je alles opgeeft en alleen je tubes Rembrandt acryl Talens no 227 meeneemt en je canvas doeken,en je overgeeft aan de syfilis en de schoonheid van het zuiden,en met drie inheemsen tegelijk onder de waterval springt,gade geslagen door apen en papegaaien,wellicht is er lef voor nodig en Gauguin deed het en toevallig scheen op het laatste moment nobody de doeken mee te hebben genomen,een terrazzo werker of iemand die de kleine steentjes van de mozaieken er inlegde als pleinen van Tivoli of Florence,de werkelijke helden lossen in de materie op,spicks en specks zeiden jongens uit Birmingham en stelden night fever in op de rossen van de caterpillar op de kermis waar eens de kluizenaar naast bokking rokers figureerden,octopus met syd barrett en terra cotta grond ver van de terrapin ,ook zo geweldig de stichter van pink Floyd arnold lane en de madcap laughs,…..in retro perspectief,…