
Rond 1920 zag het badleven in Noordwijk er ongeveer zo uit. Geen badgasten, maar heuse Noordwijkse jongens met een eigen tent. Linksonder Piet de Groot, die later werkzaam was op het gemeentehuis en zijn broer Jan (links boven), die later een garage zou runnen aan de Nicolaas Barhoornweg. Een zoon van Jan zou met garage en al later verhuizen naar de Huis ter Duinstraat (met dank aan Paul).

Badleven daar zal je boeken van vol over kunnen schrijven,…het begin…lang voordat er een badhotel was en dat er een stoomtram achter om huis ter duin reed,..het kurhaus op een hoog duin gebouwd,..uitziend over het dorp dat geen kloppende ziel kan vinden om het leven er in te houden en zijn bestaan af te dwingen,…het hart dat er was en in de loop van na het millennium zich moede zijn laatste zucht uit braakte,…de tram verdween ,..met zich meenemend de gewoonte en eenvoud hoe de nerings- waren ingericht,…schaal vergroting met aus genaste marketing leisure schema,s deed het bloedend hart lijden met lege zwarte gaten die verrekte in stuifzand met de zuidenwinden,…waar in een korte periode toch een booming bloeide …waar men zelf uit zijn stabiliteit zwenkte om de richting van de markt te kiezen,…fameuze hotels smelten in de zon,…een gekunsteld jubileum dat ergens in het verleden begon en ergens een streep kreeg als requiem van de caterpillar tegen hotel Hollander en de vuurtongen met grande grande hotel Palace,..Nada misufrier…or love me or leave me,…in de diepte van het verlangen zit de kans van de opportuniteit en de hoop van het gegeven dat niet zijn kansen zag en pakte,…arme duivel langs de afgronden van het kwetsbare zand gesticht om te verwelken en te sterven als een rooie poon in adem nood droog gevallen en uit gedroogd,…voor de stoomtram was het donker somber en eenvoudig,…een taverne een kroeg waar je bier vol stuifzand zat en het glas sleet van diamanten zand korrels,..met trekschuiten aangevoerd en jan plezier,..naar herbergen en bad juffrouw om je de beroemde hand doek aan te reiken,….historie van liefde en vergetelheid…het volk dat het opbouwde werd nooit genoemd,…net als de historie van bollen en kermissen,..de zeef op maten en swirls met de waltzer in huif karren voort getrokken door paarden met gitaren en kampvuren op de stranden …met de jeugd op hun kreidler en puchs,…de opgeschreven historie is een dwaalspoor uit en naar het verkeerde adres,…volg het spoor terug wat dicht stoof met metaforen en metafysica,…