
Als ik maar ff naar de foto kijk, ruik ik de dennengeur alweer, rechtstreeks overwaaiend vanuit de Jaren Vijftig 🙂 Terug die dingen!

Als ik maar ff naar de foto kijk, ruik ik de dennengeur alweer, rechtstreeks overwaaiend vanuit de Jaren Vijftig 🙂 Terug die dingen!
Wanneer zijn ze eigenlijk precies verdwenen, al die dennen? Ik weet namelijk niet zeker of ik ze nou wel of niet heb meegemaakt. Er zit daar nog wel een beeld en geur van in mijn hoofd maar weet niet of dit een live-herinnering of een foto-herinnering is.
een dennengeur een parfum zo groen als denim of de ballade dat de rivier altijd richting zee stroomt of de geuren uit de middel eeuwen zoals dat suskind beschrijft in het boek parfum over dat kind geboren onder een viskraam en al geuren herkende maar er zelf geen had bezeten omdat geniën zo geboren worden en andere zwarte kanten schijnen te kennen volgens het schrijfsel het parfum,of dat de the birds iets willen zeggen dat alles afgebrand is als je het dorp nadert via smalle stroken door tussen dennen bomen en braamstruiken waar je in verward raakt en uitglijdt over duin radijs de wilde van de serie zoiets als eunicea dat voor alles schijnt te helpen of als je de deur sluit de pijn voelt als je het gezicht ziet en de vlammen blakeren de dromen zwart en je wilt je verbergen in jezelf dat niet lukt,..brandende liefde werkt niet,voorbij is voorbij,de bomen kwamen van ver en de Zinger hotel en foto Kuyt zijn niet meer,zelfs het uitzicht naar de vuurtoren en strandt zijn veranderd,de mensen kwamen en gingen,de geuren waren zo indringend penetrant dat de aristocratie zich waste in eau de cologne 4777 of boldoot,renaissance fair of scarborough fair groot heden uit de tijd van geuren en westen winden,muskus of Bokkum de pokemon achterna en het gezicht het vol maakte wat je moet hebben gezien the byrds waren grootheden,en je kijkt in groene ogen zoals dennen struiken en je wordt wakker omdat de herfst regen tegen de ruiten klettert,vallende bladeren en stuivend zand op strandt en rollende statiegeld flessen en je nek breekt over blikjes en plastic flesjes die niemand wil hebben en je ziet crimson flame,s en je valt in valkuilen als je de bladzijden terug bladert,…de zee ruik je als er storm komt en soms ruik je als ze de scheeps ruimen schoonmaken op de rede en de kerosine van een vliegtuig dat overvliegt ,…en als ze patat bakken in de octagon…somewhere somehow,..
Rond 1965 was alles volgens mij al wel verdwenen 😦
Helemaal met Pjotr eens, terug met, die prachtige stoere knoestige en geurende dennenbomen, ze zijn nog groen blijvend, ook in de winter als de meeste bomen kale geraamtes zijn.