Het ouderlijk huis van Henriëtte Roland Holst, “De Lindenhof” aan het Lindenplein deed enige jaren dienst als buitenkliniek van de afdeling Kindergeneeskunde van het Academisch Ziekenhuis in Leiden. In 1984 kwam het voornemen van het AZL naar buiten om de kliniek te sluiten vanwege bezuinigingen (toen al!). Dat was aanleiding voor de nodige actie tot behoud van de kliniek in Noordwijk, waarbij veel emoties naar buiten kwamen, geld werd ingezameld, onderhandeld werd tot op het niveau van het Rijk (minister Deetman werd er op aangesproken), maar het hielp allemaal niet.
In het kader van de geldinzameling werd in 1984 bovenstaand litho gemaakt door Ingrid van der Loo, maar ook die prachtige tekening vermocht de sluiting van de kliniek (uiteindelijk in 1986) niet te voorkomen.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Hallo ik ben hennie Renirie en heb een poëziealbum gevonden van een meisje dat in de Buitenkliniek heb gezeten er staan vele gedichten in van personeel hoor snel zeg dan de naam via pb
Gr Hennie
Heb jaren in de buitenkliniek behandeld geweest.
Weet nog dat het bericht kwam dat de directrice omgekomen was.
Elke ochtend werden we begroet door haar hond Fiona en die mocht gelukkig bij nachtzuster An blijven wonen.
Veel meegemaakt maar het was daar stukken beter dan in het ziekenhuis zelf.
De buitenkliniek is toch waar ik opgegroeid bent.
Nooit gedacht dat de ziekte alsnog zo genadig terug zou slaan.
Het ergste is dat ik mijn steun en toeverlaat verloor mijn maatje Jack Tilman je sloop als een dief in de nacht mijn leven uit.
R.i.p Jack….we gaan elkaar ooit weer ontmoeten .
Ik heb in het ziekenhuis in 1970/1971 gelegen. Ik heb drie kwart jaar in een gipsbed gelegen. Het is inmiddels lang geleden. Zijn er nog meer mensen die er rond deze tijd in de buitenkliniek hebben gelegen? Mijn herinneringen zijn niet meer zo duidelijk.
Ben zelf ook behandeld geweest in de buitenkliniek in 1977 met de mooie tuin en in de zomer een zwembad, met een eigen keuken en o.l.v. Dr. de Koning die mijn arts toen was samen met Dr. Asma en Dr. Snoeck Henkemans zij had een hond en reed in een Daf auto en is er ook mee verongelukt.
Kom zelf uit Katwijk en dan was Noordwijk om de hoek in een mooie omgeving in Noordwijk Binnen, nu het huis van de aannemer van der Wiel met twee bronzen giraffen in de tuin.
Nu patiënt in het LUMC alles op één locatie, vroeger werd je met een taxi van Noordwijk naar het AZL gereden voor onderzoeken.
Ik heb hier ook behoorlijk wat maanden doorgebracht in 1982-1983 na maanden in het ‘gewone’ ziekenhuis gelegen te hebben. Het was een verademing en je kon je daar even geen patiënt voelen. Ik kon gewoon mijn schoolwerk doen en ben zelfs overgegaan naar de volgende klas dankzij de inzet van meester Ger.Ik herinner mij nog Marja Witteman die mijn verzorgster was, kinderpsycholoog Hendrik waar ik altijd van verloor met dammen. Het keukenpersoneel Toon, Joop en Rosario, waar ik uren heb staan kijken om later ook chefkok te worden. De gave tuin met schommels en zwembad in de zomer. De vrijdagmiddag uitstapjes naar de duinen in Katwijk. Het zwemmen in het binnen zwembad in Noordwijk. Dokter de Koning en dokter Wijnands, de enige dokters in Nederland die ik niet eng vond. Ik vond het een prachtig initiatief. In een gewoon ziekenhuis was ik denk ik compleet weg gekwijnt.
ik bem Debbie en heb town ik 6 jaar was 2,5 jaar in de buitenkliniek gewoont.
wat een superrr goede kliniek was dat. Kreeg gewoon les. En heerlijk eten van de Spaanse kok Bonitos, superr lieve zuster had ik Joke was haar naam, ze was echt een 2de moeder voor mij.
had leuke vrienden en vriendinnen daar.
veel meegemaakt en ook kinderen die overleden en dat was erg moeilijk voor me.
en de lieve arts dokter Wijnands was er altijd en was erg lief voor iederen.
mijn moeder heeft zelfs nog een fancy fair gehouden om geld in te zamelen om de kliniek te behouden. Maar helaas ging het toch dicht.
Groetjes Debbie de Rooij
Het was een bijzondere tijd, de patiënten die er lagen bleven een langere tijd, in de tijd die Ik er heb gelegen 1977 was er geen scholing of psychische hulp, veel medepatiënten overleden aan de ziekte of behandeling, wat later op mij een hele impact had, er werd je niets verteld. Volgens mij waren het patiënten uit het AZL die er toen lagen.
Ben nog steeds in behandeling, nu voor late effecten na kinder kanker in het LUMC, je hebt het overleefd maar je hebt levenslang.
Dr. de Koning die mijn arts was, kwam ik later nog tegen in 2009 in Basalt te Leiden waar hij informatie sessies gaf aan hartpatiënten.groeten Rene