Dan moest je op 17 augustus – de patroonsdag van Sint Jeroen met een bidstoel achterop je fiets naar dat martelveld, dat in geen velden of wegen te bekennen was. Er lagen wel meer grasveldjes waar de heilige Jeroen zo’n dikke 1100 jaar eerder door de Noormannen gedood kon zijn, maar er stond geen bordje bij. Maar dan kwam de stoet al langzaam aangelopen- zingend en prevelend – en als de kapelaan of de pastoor het teken gaf , kon je die bidstoel eindelijk van je fiets af halen.
Ik geloof dat bedevaartgangers tegenwoordig niet zo ver meer komen. De adellijke persoon, aan wie het martelveld toebehoort, schijnt het niet zo te hebben op katholieke devotiezoekers op zijn landgoed, dus die beperken zich nu maar tot een rondgang door het dorp langs de zgn. heiligenbruggen.
Ondertussen blijft de wetenschap aan mij knagen dat Jeroen al lang geleden van de officiële Lijst der Heiligen is afgevoerd en dat men daar in Noordwijk maar niet van wil weten. Waarom wordt er in Noordwijk een heilige vereerd, die niet meer heilig is?
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 