Lezers van BLOGnoordwijk zijn inmiddels tot vervelens toe op de hoogte van het  gegeven dat de grote Duitse schrijver en Nobelprijswinnaar Thomas Mann gedurende korte perioden vóór en na WO II in Noordwijk bivakkeerde, meer in het bijzonder in Huis ter Duin. En voor wie het verhaal is kwijtgeraakt, hieronder nog eens de link naar het verhaal, zoals ik dat een tijdje geleden mocht vertellen in hetzelfde Huis ter Duin.

Ik gaf toen ook al aan dat Mann niet alleen voor de lol in Noordwijk was (hoewel…)  Hij werkte er ook aan zijn boeken. Maar van slechts één boek weten we zeker dat hij er aan in Noordwijk werkte, bij voorkeur gezeten in een strandstoel buiten aan de zee. Dat was in de zomer van 1939 toen hij er de laatste hand legde aan zijn roman “Lotte in Weimar”.

Het verhaal speelt in 1816 in Weimar, waar in een deftig hotel een oudere dame arriveert: Hofrätin Charlotte Kestner geb. Buff, de Lotte op wie de jonge Goethe hartstochtelijk verliefd werd, het oerbeeld van de bewonderde Lotte uit zijn “Werther”. Zij gebruikt een bezoek aan bloedverwanten aldaar als voorwendsel om die beroemde jeugdvriend weer te zien. Eerst treft ze allerlei mensen uit zijn omgeving en kan zich al een beeld vormen van het drukke en veelzijdige leven van Goethe. Als ze enkele dagen later bij hem te gast is, wordt het een ontnuchtering. Ook na een verzoenende toenadering voelt zij toch dat de roem van de befaamde man tussen hen staat. Het boek is magistraal geschreven, getuigt van een buitengewone belezenheid en wekt het klassieke Weimar tot leven (Biblion recensie, Dr. S.J.R. Rameckers)

Mann moest er later nog aan terugdenken, aan “Lotte in Noordwijk”. Aan Menn ter Braak schreef hij later: “Weit, weit liegen die herrlichen Wochen von Noordwijk zurück, denen ich es verdanke, dass “Lotte” im Herbst erscheinen konnte.”