
Piet van den Bosch was wat mij betreft een gouden vent, zo’n type dorpspastoor, waarvan je als protestant hoopte dat ze ook in de vorm van dominee werden geproduceerd (quod non). Zo’n type ook waarvoor je – tegen de conservatieve klippen op – toch rooms-katholiek zou zijn gebleven. Een verademing in elk geval na het terreurbewind van de regenteske pastoor J.P. Brinkman, die zich alleen om de rijkere parochianen bekommerde en arbeiders niet zag staan (daar waren ook geen geld, cognac en sigaren te halen 🙂 ).
Piet van den Bosch vierde op 19 december 1961 zijn zilveren priesterfeest, ik herinner me nog dat ik als misdienaar deel uitmaakte van de plechtige Hoogmis (met drie ‘heren’, vier acolieten en een roedel misdienaars dus). Piet van den Bosch zou nog tot 1978 als pastoor in Noordwijk blijven resideren, daarna ging hij met pensioen. Hij verbleef nog enkele jaren in Huize Sint Jeroen en is daar ook gestorven (maar wanneer ook weer?).

Dat was toch zo’n beetje gezette kalende man?
Helemaal juist
Hij is overleden op 21 maart 2003.
Sorry, moet 21 september 2003 zijn.
Zeker heb ik hem gekend en zeker bestond er een protestantse vorm in de persoon van dominee Kool uit Katwijk. Deze was, na zijn emeritaat, gevraagd om nog een paar jaar predikant te zijn van een wijk in wording de Hoornes. De wijk dijde alsmaar verder uit en de dominee is nog jaren aangebleven. Hij was een vertrouwde figuur in het straatbeeld. Vaak zag je hem lopen met zijn aktetas. In de examentijd belde hij aan bij adressen waar hij een tas buiten zag hangen om de geslaagde te feliciteren. Samen met pastoor vd Bosch heeft hij ons huwelijk ingezegend in de St Jeroenskerk in Noordwijk.