Een graskalf is “een kalf dat al gespeend is en buiten graast, waardoor de kleur van zijn vlees evolueert van blank naar roze.” Zo’n kalfje wordt ook wel ‘babybeef’ genoemd en het is doorgaans niet ouder dan 8 maanden. Hoe het allemaal op zijn Duits heet, weet ik niet. Maar ik weet wel dat Duitsers wel raad wisten met graskalveren. Het is trouwens deerniswekkend dat mensen zich kunnen vergrijpen aan een kalfje van amper 8 maanden oud (sommige mensen vinden het al even deerniswekkend om oude koeien te slachten en te consumeren en daar hebben ze tot op zekere hoogte ook wel gelijk an).
Hoe dan ook. De Duitse Wehrmacht heeft zich in de oorlog wel aan grotere misdaden schuldig gemaakt dan aan de diefstal van een graskalf. Maar in mei 1944 kwam men er toch niet mee weg en wist de Duitse Feldgendarmerie het gestolen kalf te traceren, zij het alleen nog maar in inmiddels geslachte vorm. Of de daders zijn gestraft, vermeldt dit proces verbaal niet. Het vlees werd in beslag genomen en ‘over de vrijbank verkocht.’
Wat dat laatste nu weer betekent, heb ik opgezocht: de vrijbank was een plaats waar (goedkoper of kwalitatief minderwaardig) vlees verkocht mocht worden en aan de consument aangeboden onder specifieke voorwaarden ten aanzien van toezicht en controle.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 