Bij de afgelopen blogs zal de goede verstaander wellicht begrepen hebben dat ik even weg was. Ik was een week lang in Jakarta/Batavia en maakte van de gelegenheid gebruik om nog eens op zoek te gaan naar sporen van het oude Batavia en vooral van het oude Noordwijk.

De teleurstelling was groot. Het noordelijke gedeelte van de stad is sowieso hopeloos slecht bereikbaar (verplaatsen gaat van het ene verkeersinfarct naar het andere), dus veel tijd van rondkijken is er niet. Toen er al veel tijd voorbij was gegaan en de taxi eindelijk voorbij het oude Koningsplein was geraakt, ontwaarde ik aan de Jalan Majahapit de contouren van Maison Versteeg, het latere AMVJ-gebouw. Noordwijk!

De aanblik was er één van totale droefenis. Ik wist al wel – je kunt het overal zien – dat Indonesiërs niet zo zijn op groot onderhoud van gebouwen en dat het vochtige, warme klimaat desastreus is, maar dit was te triest om nog over in een blog te schrijven. Het aanpalende Ursulinnenklooster annex meisjespensionaat bestond al helemaal niet meer. Ik klikte voor de vorm twee foto’s en gebood de taxichauffeur om maar direct door te rijden naar Kota Tua (De Oude Stad). Daar spoelde ik in Café Batavia de teleurstelling om dat verdwenen Noordwijk weg met een ijskoude cola. Voor straf nam ik geen bitterballen meer.    foto 3