De tram dendert vanaf Noordwijk aan ZEE zo de ZEEstraat BINNEN in Noordwijk BINNEN. Hij had een heuse zeevlam meegenomen, zo te zien. Melancholieke foto: links het statige gebouw van de Duinrand-apotheek, rechts het huis van hoofdmeester A.Sistermans van de RK Jongensschool Sint jeroen.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Wat een smal trottoir, en daar moest je dan als klein jongetjes overheen naar school, en nee wij werden in die tijd niet door moeder of vader naar school gebracht, voorzover ik weet is er nooit een kind door de tram vermorzeld, iets verder bij de smederij was het nog smaller, bij Betram was het wat breder maar daar moest je weer oppassen omdat grote jongens je daar altijd probeerde pootje te haken, ik heb wat kapotte knieen gehad, kortom gevaarlijk stukje noordwijk was dat vroeger.
Maar het gevaar zat hem meer in de iets grotere soortgenoten dan in het smalle trottoir en de tram !
Maar het gevaar zat hem meer in de iets grotere soortgenoten dan in het smalle trottoir en de tram !
Als wij vroeger (jaren 60) deze route naar zee namen, dan liepen we nooit over de stoep links, maar over de strook gras aan de rechterkant.
Maar Lida, dat was dan toch zeker nadat de tramrails al waren weggehaald. Ik heb ook op die school gezeten. Wij waren naar Noordwijk Zee verhuisd en daarom mocht ik met de fiets naar school. Als je overigens op Noordwijk Binnen woonde mocht je niet met de fiets, daar was het fietsenhok ook veel te klein voor. Maar ik fietste dus twee keer per dag heen en weer. Toen de rails en bielzen er nog lagen kon je er niet fietsen dus moest je over het fietsstrookje van twee stoeptegels breed aan de zijkant van de rijbaan. Later, toen die nog maar net weg waren gehaald was de trambaan een hobbelig zandpad waar ik vaak overheen fietste. Dat was ruig, met zo´n klepper tegen de spaken van je voorwiel was je net een crossmotor….
zeeers zaten vroeger al op die jongensschool en toen liepen ze 4 x per etmaal heen en terug…de generatie van mn vader…op zee was niets,..zijn og foto,s daar op t plein waar die generatie zeeers op staat,…
Die rails was natuurlijk al verdwenen. Het kan ook goed dat de strook gras een strook zand was hoor. Dat heb ik even niet meer helder. In ieder geval liepen we aan die rechterkant.
Ik heb ook nog zo’n klepper tegen m’n fietsspaken geklemd. Daar gebruikte we een kaartspel-kaart voor. Was het net een brommer.
Mijn oude heer was tijdens zijn leven politieagent in Noordwijk.
Als wij met de tram naar Leiden gingen werden onze fietsen altijd gestald in een leegstaande cel, in mijn herinnering waren ze dat bijna altijd, in het toenmalige
politiebureau op de Voorstraat.
Ik weet nog dat er een stuk buiten Noordwijk een zijspoortje was waar een los rijtuig stond, werd gebruikt als noodwoning.
Dit ter hoogte van het bedrijf van Mal Broekhuizen. ( of zoiets ! )