De Spaarbank voor Noordwijk en Omstreken werd in 1872 opgericht door toenmalig burgemeester Pické. In mijn jeugd deden we er aan Zilvervloot-sparen en als er wat gelden in e spaarpot zaten, brachten we die trots naar de Voorstraat, waar hij met groot ritueel geopend werd door de employé van dienst.
De spaarbank is later opgegaan in grotere verbanden, aan het einde zelfs in de megalomane zeepbel van de Fortis-bank. Ik heb er geen geld aan verloren, want ik was al lang weer weg bij de bank.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
In mijn tijd kon je waarde zegeltjes kopen en plakken, tot het formuliertje vol zat. Dan kon je dat naar de bank brengen. Dan werd het bedrag op je spaarrekening bijgeschreven. De zegeltjes waren in diverse waarden te koop. Vijf cent, ’n stuiver, ’n duppie of ‘ n kwartje. Of er ook zegeltjes waren met een hoger bedrag weet ik niet meer. Volgens mij Postbank.
Mijn zilvervloot was letterlijk een zilvervloot,in het wit dan.Ik kocht er mijn eerste
surfplank van.
Waar dit nu precies in de Voorstraat is, kan ik niet helemaal thuisbrengen. Het pand rechts van de spaarbank lijkt op m’n geboortehuis (nommer 43), maar volgens mij tel ik een deur of raampartij teveel. Wie weet het?
Nummer 43 was aan de overkant van de Voorstraat. En die klok behoorde aan de winkel van Leen Banck
Peter jij schrijft, Ik heb er geen geld aan verloren, want ik was al lang weer weg bij de bank. IJsland zeker?
Nee, ik geloof niet dat er met mijn bank veel aan de hand was. Maar veel konden ze met mijn centen ook niet doen, want ik had ook niet zoveel centen 😦