
Het lijkt een onschuldig tafereel: daar waar de Zeestraat doodliep in een open tramspoor moest de bus linksaf en dat lijkt ‘m ook goed te zijn gelukt met zijn houtgestookte gastoestand aan de trekhaak.
Maar het was allemaal veel erger: de remmen van de bus weigerden en de chauffeur verloor de macht over het stuur. Hij reed twee dames aan die daar op die plek op hem wachtten (er was daar een bushalte). Eén dame overleed ter plekke, de ander later op de dag in het ziekenhuis.
Dead end street.


Dat lijkt de bus wel van dat ongeluk, waarbij twee dames overleden.
Overigens, een zeldzaam mooi plaatje van de kruising Molenstraat, Zeestraat, Bronckhorststraat.
Precies, volgens mij horen deze twee plaatjes bij elkaar. Het bovenste plaatje zie er zo vredig uit, maar het onderste plaatje geeft de harde werkelijkheid weer.
Hiermee krijgt “Dead End Street” wel een hele bijzondere betekenis.