Nog een mooie tramfoto: de A is van het hoge duin komen afrollen en gaat zich de smalle Zeestraat in persen. Er is nog even lucht bij het schoolplein van de Rooms-Katholieke Jongensschool.
Rechts het bollenland van De Groot, waar bij het voetballen op het plein menig bal over het hek tussen de tulpen verdween. Degene die de moed had om de bal te gaan halen, riskeerde een woedende De Groot, die tijdens het hele speelgedeelte achter de deur stond te loeren.
Links een Lelijke Eend en daarachter een prachtige Opel Blitz.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Bij dit beeld hoor ik weer de spreekkoren: “uhuh, uhuh, uhuhuhuhuh!” Deze primitieve klanken werden door medeleerlingen gescandeerd ter opjutting van twee tijdens het speelkwartier met elkaar in gevecht geraakte jongens. Achteraf gezien een raar, onverklaarbaar stukje lokale cultuur.
toen de gemeente de meuk ging afbreken…stond zn familielid te roepen over de afbraak…mn vader deed na de oorlog klussies…daar most ik zo hard werken zei die,…
oude bauknecht viel daar voor de deur van een verhuis wagen…onder een bus,…zijn zoon super sporter is pas overleden,..
Van een Opel Blizt heb ik nooit gehoord.Ziet er hoog uit en wat SUV achtig uit.
Kijk er zo naar.
Van een lelijke eend natuurlijk wel.Die zag ik natuurlijk in mijn begintijd waarin ik
mijn blik wierp op auto’s,zeg vanaf eind zestiger jaren.
Zo’n eendje wordt nu toch al een zeldzaamheid in het straatbeeld,net zoals Dafjes en Kevers.
Zag gisteren nog wel een andere oude Citroen rijden,een Citroen die op de markt
was gebracht zo half zeventig: een Citoen Gs.Zo’n later type toch al jaren niet
meer gezien!
Een snoek heb ik nog wel eens zien rijden.Maar dat zal dan wel een “klassiek ritje”
geweest zijn en niet de auto voor het dagelijks vervoer geweest zijn.
Na opgezocht te hebben is de Opel Blitz een toaal andere auto dan wat ik voor de
geest haalde via bovenstaande foto!Geen SUV-voorloper maar een lichte vrachtwagen!Ik zie nu ook de verhoging achter de cabine
Toonen heeft helemaal gelijk, vechten tot bloedens toe meestal een 6e klasser tegen een uit de 3e
onderwijzend personeel dat niet ingreep, een onderwijzer met de bijnaam de cowboy, nog een met de rode biet of koos de graaier als bijnaam omdat hij altijd aan zijn fluit zat. Verder kon je er heel goed leren vloeken, kortom geen leuke tijd.
Opvallend detail.
de Opel Bliz op bovenstaande en op die van de afbeeldingen via internetzoek/google
hebben voor voor het oog persoonauto banden,maar achter aanzienlijk bredere
banden en op enkele foto’s lijkt het achter 2 wielen naast elkaar.Hij wordt gecategoriaseerd als een lichte vrachtwagen maar ik ken deze combinatie van banden bij een huidige qua laadcapaciteit vergelijkbare autobusje/pick-up niet.
Voor de wegligging heeft een sportauto wel eens achter bredere banden maar niet zo extreem breder.
Voor die tijd doorgaans,normaal of bijzonder?
alle zelfstandigen die iets te leveveren hadden fifties sixties…een opel blitz…to service walter,..
https://en.wikipedia.org/wiki/Opel_Blitz
De Rode Biet of Koos de Graaier was meester Van Wijk, die aan de Jan van Houtkade in Leiden woonde. Ik kwam hem daar veel later nog eens tegen. Dat ‘graaien’. Deed hij in het luchtledige en niet naar zijn fluit. De ‘cowboy’ was Lodewijks of Verhoeven, ik weet niet meer wie precies
Verhoeven moet dan de ‘cowboy’ zijn geweest, want Lodewijks was de ‘bosaap’. Deze laatste schroomde niet om de houten borstel van het schoolbord tegen je harsens te mikken als dat hem beliefde!
En die aap heeft wat lopen zeuren bij m’n ouders, die werden ziek van die kerel. Wat hun betreft kon ie de boom in.
Oh ja, met juffrouw van Kempen begonnen we in de eerste klas. Volgens mij kwam zij ook uit Leiden. Dan was er nog een andere (flinke) juf, die de ene sigaret met de andere op stak. Kwenie meer hoe of ze heet, maar is in die tijd aan longkanker (dacht ik) overleden.
In dat eerste huis links, woonde in die tijd de familie van Rijn. Prachtig huis, geweldig mooie en grote tuin om dat huis. Nu staan er twee panden van de dokter en een advokaat.
Zal Van Rijckevorsel wel geweest zijn
Sta net m’n lunch klaar te maken en ineens schiet mij de naam van de juf die overleed binnen.
Juffrouw van der Plas. Geen onaardig mens, maar je moest er geen mot mee hebben.