Ik ben niet zo van die bomschuiten. “Das war einmal” en we hebben genoeg plaatjes van die oude bommers voorbij zien komen. Maar deze serie uit het Maritiem Museum in Rotterdam is volgens mij redelijk uniek: mooie Noordwijkse schuiten, stoere Noordwijkse vissersmannen uit de tijd dat er van badplaatserigheid nog geen meter sprake was.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
voor de bomschuiten heb je een geheel onder belicht gedeelte van de visserij waar weinig of niets over bekend is.
de bomschuit was een product dat men verder om haring en kabeljauw moest tot de shetlands aan toe.lerwick.
voor de bomschuiten die eigenlijk al te groot waren voor het strand af en aan vervoer,je had eigenlijk een haven nodig.
die haven kwam later voor de zeilloggers en stoomfietsen zeilloggers op stoom generator.
de onderhavige onderbelichte en nog niet onderzochte periode voor de bomschuit de z.g.pinken vaart vanaf strand zeevis dag vangst en ook wel verder is nooit beschreven zover ik weet.
moet een erbarmelijke periode zijn geweest voor de aller sterkste en hardste.
kou en werken bij onty en nacht.
reders en dominees en gods toorn bepaalden de orde.
de overstap naar de bomschuit was dat er veel vraag naar haring kwam.
vroeger hoorde ik van mijn opa was schelvis de prioriteit.
de omschakeling badplaats op de periode van de elite voor de oorlog en de duitse hoos na was booming.
daarna pakweg vanaf eind tachtig jaren de omschakeling marketing congressen is voor Noordwijk in het gehele badplaats toeristische sector een dikke flop geworden.
strandtenten werden commercie en dancing en restaurants verdwenen.
aantal hotels pensions nam sterk af en vuurtorenplein is een stilte reservaat.
winkels hebben het moeilijk niet alleen door internet site.
lege plekken waar eens glorie of de parel van de kust was.
desolaat en de oude manege is een laatste symbool van voorheen mondain vertier.
het positieve is de planvorming en dan de stilte en dan een regen bezwaar brieven.
het is klaar,…en er was zoveel van te maken…de ziel de sfeer de betaalbaarheid…
een greep in het duister van ontwikkeling en toekomst,….
De bomschuit was een enorm sterk scheepstype. Met een bom kon je met een rustig geweten onder uiterst slechte omstandigheden met een behoorlijke lading over de zandbanken heen dreunen en schuren en door een woeste branding bij vloed hoog het strand op komen. Daar was hij juist voor ontworpen, om dat zonder schade te doorstaan.
Zoiets ging met geen ander scheepstype. Voor andere soorten vissersschepen waren havens onmisbaar, want ik zie een logger nog niet op zo’n manier aanlanden…. De bomschuit was HET scheepstype voor vissersplaatsen zonder eigen haven.
hij ging maar tien jaar mee…en waren doods kisten…hyermans kniertje en lijsten verzopen zeelui,…
t enigste wat t opleverde was wat heston blumenthal de beroemde engelse kok die de perfectie in koken en vooral molucaire koken zijn historie onderzoekt.
fisch and chips de engelsen hun nationale hotspot waar heston blumenthal zelf de geschiedenis weet te ontleden in zijn yuo tube hits.
treinen en de victoria tydmachine met de stoom en de industriële revolutie speelt een grote rol.
fisch en chips stores en shops schoten de grond uit.
je gaat soms in de tyd terug met oude boten treinen en historische shops en de primitieve bereidings wijze hoe ze het toen deden.
geweldig boek ook deel 2 op zoek naar de perfectie…kocht hem 20 jaar geleden voor een krats op een rommelmarkt in utrecht,las nu dat t boek minstens 50 pop waard is en hamburgers kip tikka masala, risotto, chili con carne en triffle,wie weet nog wat triffle syllybub is…nieuwe technieken en hoe komt smaak en beleving tot stand…zijn oren en ogen belangrijker voor voeding dan mond en neus…wat is smaak,..zie yuo tube of regel zijn boeken bluhmenthal…een andere ramsy,…enjoy.///