Ik weet niet hoe Neeltje Barnhoorn het in haar hoofd haalde om juist deze kaart te sturen aan Maria Clasina Kloos, de oudste dochter van bakker en historicus Jan Kloos. En dat ook nog op 1 januari 1904 (de posterijen werkten blijkbaar ook op Nieuwjaarsdag!).
Maria Clasina zou overigens niet erg oud worden: ze stierf in maart 1930 op 41-jarige leeftijd. Ze werd door haar vader met 8 jaar overleefd. Haar moeder was al in 1902 overleden op 36-jarige leeftijd en Maria Clasina zal als oudste dochter het gezin wel draaiende hebben moeten houden, want haar vader hertrouwde niet meer. Zo ging dat in die dagen.
En dan Neeltje Barnhoorn nog: Hans Montanus geeft zo’n 20 Neeltjes Barnhoorn, en met alle respect voor alle Barnhoornen van Noordwijk en verre omstreken: daar is geen beginnen aan.
Terug naar de beginvraag: waarom deze (Duitstalige) kaart? En dan ook nog van een bloederig slagveld? Het was 1904 en er werd in de wijde omtrek van Nederland geen oorlog gevoerd. De dichtstbijzijnde was de Fransch-Duitsche Oorlog van 1870 t/m 1871 en het valt niet aan te nemen dat Neeltje daar als een soort van markententster optrad, laat staan als een Florence Nightingale avant-la-lettre. Waarom zou ze? Was ze toen al zo oud? Leefde ze toen al?
Kortom: een raadsel. Ze moet de kaart ergens tegengekomen zijn en ze vind hem wel geinig, dat is zo ongeveer de beste en enige verklaring die ik bedenken kan. Maar ja, als Nieuwjaarskaart kan ik wel iets vrolijkers bedenken.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Dit zijn toch zeker geen Nederlandse uniformen ? Het lijken mij Pruisen. Alles veel te geordend, geen paniek, schoon verband alom. Twee officieren te paard. In een oorlogssituatie hadden die op de grond aanwijzingen staan geven. Hier kijken ze alleen vanuit de hoogte toe. In het Pruisische leger rond de vorige eeuwwisseling moesten de officieren in dit soort gevallen ook zeker de handen uit de mouwen steken.
Dit kan alleen een oefening zijn. Maar waarom zo’n kaart sturen ? Dat blijft wel zekers de vraag.
Sommige vragen zijn mooi.