
Een soort kadastrale kaart uit de oorlogstijd verraad nog even de precieze plekken van mijn jeugd. Zoals het ouderlijk huis aan de Zeestraat, met twee tuinen, halfweg gescheiden door een oude schuur. Die precieze contouren zijn inmiddels weggevaagd door brute bulldozers en veel te veel beton en voorgeplakte baksteen muren. Niets is eeuwig. Maar als deze beschaving later ooit wordt opgegraven weten ze tenminste hoe het eruit heeft gezien.
